माझ्या कविता - १ सृष्टीची कोडे

सृष्टीचे पडले कोडे
कोणास ते उलगडेल
फक्त मानवत एवढे
दुसरे कोणी सापडेल

आहेत इतर संस्कृती
कधी घडेल संवाद
कळाली तयांची कृती
तर मिटेल आपला वाद

वेग अमाप प्रकाशाचा
तसे कोण जाईल
मिळाला वेग तयाचा
तर काय होईल

शृंखलेतील प्रश्न अनेक
उत्तर कधी मिळेल
करीता प्रयत्न कित्येक
निसर्ग आपला सांगेल

विश्वाचा विस्तीर्ण विस्तार
असंख्य ग्रहतारे त्यात
मानवाचा सर्व कारभार
जणू बुडबुडा सागरात

मराठी कविता - 4 सरांना डिस्टर्ब होते तेव्हा

शिकवताना जेव्हा डिस्टर्ब
होतो तेव्हा लाले लाल होतात सर
उपदेशाचे डोस देतात भरभर
शिकवण्याची link तुटते
पुन्हा कधी न जुळते
त्यामुळे न सुचते
काय करायचे ते
या साऱ्या नादात
शिकवताना चुका होतात
मग म्हणतात थांबूय येथे
शिकवलेले वाचावे जेथे च्या तिथे
मग कुजबुजतात सारी मुले
विसरले विसरले
सर सारे पाठ केलेले

माझ्या कविता. - ३ इच्छा

तीर सुटता इच्छेचा
धनुष्यातून मनाच्या
नकळे त्या आस पास
फक्त ध्येयाचाच ध्यास
विचारांचे उग्र वारे
दिशेविना  पळणारे
एकाच दिशे पळते
मना मदत करते
गुलाम शरीर वष
मनही त्यावर खुश
कळूनी सारे नकळे
एकाच वाटेने पळे
सारे काही विसरते
गोष्ट एकचि दिसते
तीच हवी त्या असते